In 2006 keek ik naar duizenden regels Perl-script die ik de afgelopen maand had geschreven. Het deed precies wat het moest doen \u2014 performance informatie van verschillende Unix systemen bij Achmea, draaiend op IBM AIX. en Unisys-Unix. Wellicht niemand die het ooit zou zien, behalve een handvol collega’s die de systemen onderhielden. De data werd ge-exporteerd naar csv files die vervolgens werden geimporteerd in Spreadsheet met talloze macro’s. Mijn camera lag thuis. Het weekend ervoor had ik bij een bruloft van een collega aan de andere kant van het land staan filmen, en de uren daarna had ik beelden zitten knippen in plaats van te slapen.<\/p>\n
Een jaar later zegde ik mijn baan op. Niet vanwege het geld, maar vanwege een passie uit mijn tienertijd; films maken.<\/p>\n
Negentien jaar later ben ik nog steeds verhalen met die passie bezig \u2014 alleen niet meer in code. Ruim 150 bruiloften, meer dan 50 bedrijfsopdrachten, 25 websites, 16 promotieceremonies, en talloze portretten, documentaires en stilstaande momenten verder. Wat ik ondertussen geleerd heb: die jaren in de IT waren geen omweg, ze waren een fundament waar ik nog steeds van profiteer.<\/p>\n
Dit verhaal is voor wie zich afvraagt wie er achter mijn werk staat \u2014 wie overweegt om mij in te huren als fotograaf, filmmaker of voor een bredere creatieve opdracht, zoals een website. Het is ook een verhaal voor mezelf, om vast te leggen waar mijn werk vandaan komt en welke principes ik nog steeds hanteer.<\/p>\n
TL;DR<\/strong><\/p>\n In 1995 begon ik als systeembeheerder. Eerst op mid-range systemen, daarna op een Unisys-mainframe, vervolgens als technical infrastructure designer bij Achmea \u2014 verantwoordelijk voor storage, back-ups en de Unix-omgevingen. Het werk was technisch, vrij ge\u00efsoleerd, en draaide vooral om \u00e9\u00e9n ding: zorgen dat systemen blijven werken op het moment dat iedereen erop rekent.<\/p>\n Ondertussen filmde mijn broer en ik in onze vrije tijd alles wat los en vast zat. Familie uitjes, korte verhalen, experimenten met een Hi8-camera. Hij monteerde, ik filmde. Daarna draaide het om. Het was hobbywerk, maar er zat structuur in: we leerden hoe je een verhaal opbouwt, hoe een verkeerde shotvolgorde een betekenis kantelt, hoe geluid soms krachtiger is dan beeld.<\/p>\n In die jaren werd \u00e9\u00e9n ding pijnlijk duidelijk: de IT-afdeling waar ik werkte groeide van een handvol mensen naar honderden. Het contact met de klant \u2014 die persoon voor wie je uiteindelijk al die systemen bouwde \u2014 verdween. Wat overbleef was abstractie. Tickets, protocollen, lagen tussen mij en de mens.<\/p>\n Veel mensen zien IT en fotografie als tegenpolen. Het ene technisch, het andere creatief. In de praktijk zijn de overeenkomsten groter dan de verschillen.<\/p>\n Drie dingen uit mijn IT-jaren gebruik ik nu nog dagelijks:<\/p>\n Probleemontleding.<\/strong> Een fotoshoot of filmopdracht is een systeem met onbekenden. Locatie, licht, mensen, tijdsdruk, weer \u2014 variabelen die op elkaar inwerken. Wie gewend is om een storing te isoleren tot \u00e9\u00e9n oorzaak, kan ook op een trouwdag binnen seconden inschatten waar het misgaat en waar je moet zijn.<\/p>\n Systeem-denken.<\/strong> Mijn AIX-achtergrond leerde me om processen te ontwerpen die ook werken als er iets faalt. Mijn camera valt uit? Reservebody klaar. Geheugenkaart corrupt? Direct dubbelopname op tweede slot. Server crasht tijdens upload? Lokale RAID-backup. Niet uit paranoia, maar omdat redundantie altijd goedkoper is dan herstel.<\/p>\n Documentatie.<\/strong> Scripts zonder documentatie worden onderhoudbare puinhopen. Foto’s zonder metadata, kleurprofiel of versie-controle eindigen hetzelfde. Mijn archief van 19 jaar werk is in DigiKam doorzoekbaar tot op het tagniveau, met XMP-sidecars die meereizen naar Darktable. Niet sexy, wel onmisbaar.<\/p>\n Die technische basis is mij al deze creatieve jaren erg goed van pas gekomen.<\/p>\n In 2006 was het zover. Ik kon niet langer doen alsof het werk me nog voldoening gaf. De keuze om weg te gaan was niet financieel \u2014 ik verdiende prima. Het ging om het opnieuw vinden van contact met mensen. Echte mensen, met verhalen die er toe doen.<\/p>\n Twee jaar studie aan het College of Multimedia in Amsterdam (Multimedia Engineering, cum laude) gaf me de overgang naar de creatieve kant zonder mijn technische basis te verliezen. Daarna begon ik met Banganimation, mijn eerste eigen bedrijf, gericht op trouwfilms en bedrijfsproducties.<\/p>\n De eerste jaren waren ongeduldig en vol fouten. E\u00e9n ervaring herinner ik me scherp: een trouwfeest in 2009 waarbij ik de audio niet goed had voorbereid. De muziek stond zo hard dat de interne microfoons van de camera het niet kon trekken, de audio\u00a0 kwamen oversturend binnen, en het ruisniveau in de stille momenten was niet te repareren. Toen had ik nog niet van attenuators gehoord. De film werd alsnog mooi, maar de audio bleef een litteken.<\/p>\n Meteen heb ik mij goed verdiept in professionele audio en goede microfoons aangeschaft. Sindsdien check ik audio voortdurend en tegenwoordig met 32-bit recorders gaat het (haast) nooit meer mis.<\/p>\n Wat begon als \u00e9\u00e9n bedrijf voor trouwfilms groeide naar zes merken, elk gericht op een specifieke doelgroep en behoefte. Geen toeval, maar een bewuste keuze: ieder verhaal verdient zijn eigen context.<\/p>\n Banganimation<\/a> is waar het begon en waar het langst loopt. Inmiddels ruim 150 bruiloften gefotografeerd en gefilmd, in Nederland, Itali\u00eb, Frankrijk en daarbuiten. De stijl is documentair: ongeregisseerd, persoonlijk, tijdloos. Wat er was, blijft.<\/p>\n Nickie Pereboom voegde zich rond 2009 bij ons als ervaren fotografe en Vera Wapstra werkt sinds 2016 aan mijn zijde \u2014 sinds haar stage. Samen vormen we het Banganimation-team voor bruidsreportages. We zijn van mening dat een trouwdag later opnieuw beleefd moet kunnen worden zoals die \u00e9cht was, niet zoals een fotograaf hem heeft willen vormgeven.<\/p>\n Up North Media<\/a> is mijn B2B-tak: bedrijfsfilms, bedrijfsfotografie en webdesign. Meer dan 50 zakelijke projecten en 25 websites verder is dit de plek waar mijn IT-achtergrond het meest direct toepasbaar is. Strategie, productie en techniek lopen hier door elkaar. Een corporate film is voor mij geen losse opdracht maar onderdeel van een bredere communicatiecampagne \u2014 vaak inclusief de website waarop hij landt.<\/p>\n Studio 78A<\/a> begon aan de Steenwijkstraatweg 78a in Meppel \u2014 het adres geeft het merk zijn naam. Hier maakten we portretten, experimentele fotoshoots en organiseerden we onze eerste Beeldavonturen: kleinschalige creatieve fotografie-evenementen waar deelnemers samen met ons aan een conceptshoot werken. Geen standaard plaatjes, wel ervaringen die je bijblijven.<\/p>\n Promotie in Beeld<\/a> is mijn specialistische tak voor PhD-verdedigingen. Inmiddels 55 promotie- en oratie-ceremonies vastgelegd, verspreid over Nederlandse universiteiten. Voor promovendi is dit een eenmalige dag, eindpunt van jarenlang onderzoek. Mijn taak: dat moment vastleggen op een manier die past bij de zwaarte ervan. Geen kakelende paparazzi-stijl, wel respectvolle aanwezigheid en oog voor de kleinere momenten \u2014 de familie achterin, de paranimf die mee-knikt, het glas dat geheven wordt.<\/p>\n Partire<\/a> is het gevoeligste werk dat ik doe: fotografie en film rond uitvaarten. Geen volumebusiness, geen reclame. Ik werk hier op verzoek, vaak via funeral homes of via families die mij persoonlijk vinden. De keuze om dit aan te bieden komt voort uit dezelfde gedachte als de rest van mijn werk: belangrijke momenten verdienen een professionele blik, ook \u2014 juist \u2014 als ze zwaar zijn.<\/p>\n Voor wie wil zien hoe ik werk: mijn persoonlijke portfolio<\/a> bundelt werk vanuit alle merken op \u00e9\u00e9n plek.<\/p>\n Negentien jaar werk levert meer lessen op dan in \u00e9\u00e9n artikel passen. Drie principes zijn me het meest bijgebleven omdat ze door elke opdracht heen lopen, ongeacht het merk.<\/p>\n Veel beginnende fotografen kopen eerst de camera en zoeken daarna een onderwerp. Ik raad het tegenovergestelde aan. Waarom sta je hier te fotograferen? Wie zit er voor je lens? Waarom is dit moment belangrijk?<\/p>\n Pas als die vragen beantwoord zijn, kies je gear. Een bruiloft vraagt om een lichte, snelle setup. Een bedrijfsfilm vraagt om gecontroleerd licht en cinematische lensselectie. Een uitvaart vraagt om onzichtbaarheid. De camera dient het verhaal, niet andersom.<\/p>\n Wie het verhaal begrijpt, kan met een telefoon beter werk maken dan iemand met een spieglreflex-camera die niet weet waarvoor hij is gekomen.<\/p>\n Veel fotografen kiezen \u00e9\u00e9n niche en blijven daar. Dat werkt, maar het is niet de enige route. Mijn zes merken lijken op het eerste gezicht versnipperd, maar in de praktijk versterken ze elkaar.<\/p>\n Wat ik leer op een trouwdag \u2014 werken onder hoge tijdsdruk, omgaan met groepen, snel emoties lezen \u2014 gebruik ik op een PhD-ceremonie. Wat ik leer bij een bedrijfsfilm \u2014 verhaalstructuur, audio-design, kleurregie \u2014 verbetert mijn bruiloftsfilms. Specialisme zonder breedte wordt eenkennig. Breedte zonder specialisme wordt oppervlakkig. De combinatie is de moeite waard.<\/p>\n Een ondergewaardeerd onderdeel van creatief werk: je gereedschapsketen. Ik werk volledig op open-source en zelf-gehoste infrastructuur. Linux op de werkmachines, Darktable voor fotobewerking, DaVinci Resolve voor video, een Hetzner-server voor Seafile, EspoCRM en Matomo. Niet afhankelijk van Adobe, geen Google Drive, geen Dropbox.<\/p>\n Dit is geen ideologisch standpunt \u2014 het is praktisch. Mijn klantdata zit op een server die ik bezit. Mijn workflow valt niet om als een Amerikaans bedrijf zijn prijsmodel verandert. Mijn archief is portable. De technische basis uit mijn IT-jaren maakt dit haalbaar. Het is dezelfde gedachte als toen: zorg dat het systeem blijft werken, ook als er iets buiten je controle verandert.<\/p>\n Op dit moment werk ik aan een aantal lopende projecten: een gotische trouwfilm met een eigen DaVinci-color grading pipeline, de doorontwikkeling van Promotie in Beeld als nationale autoriteit voor academische fotografie, en de uitbouw van Beeldavonturen tot het creatieve fotografie-event van Noord-Nederland.<\/p>\n Voor wie overweegt om mij in te huren:<\/p>\n\n
De jaren voor film en fotografie (1995-2006)<\/h2>\n
Wat systeembeheer mij leerde over film en fotografie<\/h3>\n
De Sprong: Waarom Ik Mijn IT-Carri\u00e8re Achterliet<\/h2>\n
Zes merken, e\u00e9n filosofie: Hoe mijn werk zich vertakte<\/h2>\n
Banganimation (2007) \u2014 Bruiloften Als Startpunt<\/h4>\n
Up North Media (2013) \u2014 Werk met karakter voor bedrijven<\/h4>\n
Studio 78A (2016) \u2014 Portretten en Beeldavonturen<\/h4>\n
Promotie in Beeld \u2014 Academische ceremonies in beeld<\/h4>\n
Partire \u2014 Fotografie Rond Afscheid<\/h4>\n
Drie lessen na 19 Jaar beeldmaken<\/h2>\n
De inhoud komt eerst, de techniek volgt<\/h3>\n
Specialisatie en breedte versterken elkaar<\/h3>\n
Eigen infrastructuur als basis voor creatieve vrijheid<\/h3>\n
Wat volgt \u2014 en hoe ik werk<\/h2>\n
\n