Opent in een nieuw tabblad

Een dag in de keuken van Ilse

Fotografie

april 3, 2026

Tagliatelle met champignons op een keramisch bord aan de gedekte tafel

Begin april stond ik een middag lang in de keuken van Ilse van Driel, op haar woonboot. Met De Bakboot maakt ze keramische olijfolieflessen. Die dag ging het niet om de flessen op de plank, maar om wat erin zit en wat je ermee doet.

Zes gerechten, zes smaken olie. Ilse binnen aan het fornuis, David buiten bij het vuur. En ik met mijn camera ertussen en alles proeven wat ik onbeheerd tegen kwam.

Ilse op haar woonboot

Iedere shoot is eerst weer even wennen. Voor mij, maar vooral voor wie ik fotografeer. Mijn truc is om gelijk met de camera op hun neus te duiken zodat ze die schok alvast hebben gehad, want erger kan het niet worden :-) Gedurende de shoot went iedereen vervolgens meer en meer aan de situatie en vergeet de camera.

Portret van Ilse van De Bakboot, lachend met de armen over elkaar in haar keuken

Ilse is het gezicht van De Bakboot. Dat merk je meteen. Ze praat over haar flessen zoals ik over een goede lens praat: met plezier, en met een paar meningen die ze niet zomaar loslaat.

De keuken is wit, met een houten werkblad en veel licht van het water. Een fijne plek om te koken. Een lastige plek om te fotograferen, want wit en licht vergeven weinig. Ik hield het simpel: geen of maximaal één lamp, en verder vooral het daglicht dat er al was.

Ilse kookt aan het fornuis in haar witte keuken op de woonboot

Het mooie aan dagen als deze is dat je letterlijk een blik in de keuken van een maker kunt werpen. Dit voelt vaak als een groot voorrecht wat dit werk mij geeft. En het is vaak herkenbaar. Ik maak ook iets met mijn handen, ik kies de lastige weg als die beter is, en ik ben nieuwsgierig naar mensen die hetzelfde doen. Ilse begon een eigen merk met klei en olie. Daar zit lef in.

Binnen: soep, krieltjes en pasta

Ilse kookte drie gerechten, elk met een andere olie.

Puntpaprikasoep met basilicumolie. Een diep rode soep, en daarop een kringel groene olie met één basilicumblaadje. Meer hoeft niet. De olie doet hier wat zout doet: hij maakt de smaak af.

Puntpaprikasoep met een basilicumblaadje en een kringel olie, van bovenaf aan de gedekte tafel

Krieltjes met rozemarijnolie. Het meest eenvoudige gerecht van de dag, en misschien wel het eerlijkste. Aardappels, olie, een takje rozemarijn. Op de foto zie je de korst en de glans, en verder niets wat er niet hoort.

Krieltjes met een takje rozemarijn in een witte schaal, van bovenaf

Tagliatelle met champignons en zwarte truffelolie. Hier maakte ik 1 van mijn favoriete foto’s van de dag. Ilse giet de olie uit de fles in de pan. Ze kijkt naar haar pan, niet naar mij. Dat zijn de momenten waar ik op wacht: iemand is zo bezig met het werk dat de camera er niet meer toe doet.

Ilse schenkt olie uit een keramische fles in de pan op het fornuis
Tagliatelle met champignons op een keramisch bord aan de gedekte tafel

Ik heb van die serie veel frames gemaakt. De olie komt in een dunne gouden straal uit de fles. Bij 1/800 seconde staat die straal stil, en dan helpt de oog-hand coordinatie van Ilse dankzij al dat koken en het bakken van de flessen.

Olie druppelt uit de schenktuit van een keramische fles boven een kom pasta

De olijfolieflessen

Toen ik binnenkwam, stonden de flessen al klaar. Gevuld, met de schenktuit erop. Ilse legde mij uit hoe je de fles zonder morsen bijvult en waarachtig, ik kon het ook!

De olie komt uit de streek rond Arezzo, in Italië, en wordt geleverd in een flacon. Bij de keramische fles krijg je een trechter en een schenktuit. Thuis giet je de flacon leeg in de fles, zet je de schenktuit erop, en klaar. Die fles blijft. Hij staat op het aanrecht of op tafel, en je vult hem telkens opnieuw.

Ik vind dat een mooie gedachte. Geen fles die je na een paar weken weggooit, maar een ding dat in je keuken thuishoort. Je ziet het ook op de foto’s: de fles hoort erbij, net als de pan en het werkblad.

Slibtong met citroen in de pan op tafel, naast de keramische fles van De Bakboot met gele hals

We hebben zelf ook een paar flessen van De Bakboot in de studio staan. Bijna iedereen die binnenkomt, blijft er even bij staan. Klanten, vrienden, mensen die alleen iets komen brengen. Ze pakken een fles op en draaien hem rond in het licht. Het is vooral het glazuur dat ze intrigeert. Geen twee flessen zijn precies hetzelfde. En dan komt bijna altijd dezelfde vraag: waar komen die vandaan?

Dat vind ik het mooiste compliment voor een product. Niemand hoeft het uit te leggen. De fles doet het zelf.

Keramische flessen van De Bakboot, blikken olijfolie en keramische schalen bij elkaar opgesteld

Buiten bij David: kamado en houtoven

Halverwege de middag verschoof het werk naar buiten. Daar stond David, mede-eigenaar van De Bakboot. Je kent hem misschien van Zero Problemi. Op deze dag was hij vooral de man van het vuur.

David lacht met de gele fles van De Bakboot en een pan slibtong in zijn handen bij de houtoven

David deed alles buiten. De kamado en de houtoven waren van hem.

Gamba’s met knoflookolie op de kamado. Oranje, glanzend, met de streepjes van het rooster erop.

David keert de gamba's met een tang in een gietijzeren pan op de kamado
Gamba's, kerstomaatjes en een fles van De Bakboot met oranje hals van bovenaf op geruit kleed

Biefstuk met witte truffelolie. Het etiket stond groot in beeld, en de biefstuk werd het zwaarste gerecht van de dag. De truffelolie ging er pas over toen het vlees van de kamado kwam. Aansnijden doe je maar één keer. Ik stond klaar voordat David het mes pakte.

David snijdt de biefstuk aan, met een blik witte truffelolie van De Bakboot in beeld
Aangesneden biefstuk, druiven en een knoflookbol van bovenaf op zwart marmer

Slibtong met citroenolie. Die had ik in de keuken verwacht, maar David nam hem mee naar buiten. Eerst op de kamado, later nog een keer in de houtoven. Citroen en vis, meer is het niet. Juist daarom werkt het.

David legt de slibtongfilets met een tang in de pan op de kamado
Slibtong in een gietijzeren pan naast de vlammen in de houtoven

In de houtoven gingen ook nog krieltjes. Dezelfde aardappels als binnen, maar met vuur en rook. Ze smaken anders, en ze zien er anders uit.

Vuur fotograferen is een ander vak dan een keuken. Je wilt snelle sluitertijden voor de vlammen, en tegelijk de warmte in het beeld houden. Ik stond vaak laag, met de rook tussen mij en David in.

David legt de biefstuk met een tang op het rooster van de kamado

Wanneer doe je de olie erbij?

Aan het eind van de dag zag ik een patroon. Elke olie had zijn eigen moment.

  • In de pan of de schaal, voor het koken. Bij de krieltjes en de gamba’s ging de olie er vooraf over. Hij draagt de smaak de hitte in.
  • Erover, tijdens of net na het koken. Bij de pasta goot Ilse de olie in de pan. Bij de slibtong ging de citroenolie over de vis.
  • Pas op het bord. De kringel op de soep, en de witte truffelolie over de biefstuk nadat die van de kamado kwam. Daar proef je de olie het meest, omdat hij niet verhit is.

Wat ik ervan meeneem: hoe fijner de smaak, hoe later je de olie toevoegt. Een truffelaroma wil je niet wegbakken. Rozemarijn en knoflook kunnen wel tegen een stootje.

Kom puntpaprikasoep met basilicum op een keramisch bord

Aan tafel

Tussen de gerechten door stond er ineens brood op tafel, met een schaaltje olie ernaast. Dat stond niet in mijn draaiboek. Het werd een van de fijnste momenten van de middag.

De tafel stylde Ilse zelf, met wat anwijzingen over het licht van mij.

Pasta, olijven en een fles van De Bakboot met roze hals van bovenaf op een geruit kleed

Aan het eind proostten we. Geen geposeerde groepsfoto, gewoon een tafel met restjes, flessen en mensen die moe en tevreden zijn.

Ilse en David lachen naar elkaar aan het water bij de woonboot

Ik bewerk mijn foto’s zonder AI-retouche. Wat er was, blijft. Dat geldt ook voor deze dag. De rook, de vlekken op het werkblad, de kruimels naast het brood. Zo ziet koken eruit, en zo ziet De Bakboot er thuis uit.

Schaal met gamba's en rucola op de gedekte tafel, met een fles rosé op de achtergrond

Veelgestelde vragen

Kun je extra vierge olijfolie verhitten?
Ja, voor lichte bereidingen. Het rookpunt ligt lager dan bij geraffineerde olie, dus voor heel heet bakken kies je beter iets anders. Bij gearomatiseerde olie verlies je door hitte vooral smaak.

Waarom stolt olijfolie in de koelkast?
Olijfolie stolt onder ongeveer 7 °C. Dat is geen probleem. Op kamertemperatuur wordt hij weer vloeibaar.

Hoe bewaar je olijfolie?
Donker, droog en niet naast het fornuis. Keramiek houdt het licht tegen.

Waarvoor gebruik je truffelolie?
Als afwerking: over pasta, aardappels, risotto of vlees. Een paar druppels is genoeg.

Wil je de flessen zelf zien?
Kijk op debakboot.nl. Hoe de flessen in de werkplaats ontstaan, lees je in Makers onder elkaar.

En maak jij ook iets bijzonders? Dan kom ik graag een keer langs. Met of zonder camera.

Sjoerd Banga

Fotograaf en filmmaker met negentien jaar ervaring, gestart na een carrière in de IT. Werkt vanuit Meppel door heel Nederland en internationaal.

Lees mijn volledige verhaal →

Misschien ook interessant

De lege Grote Zaal van De Fabriek op 8 mei 2023, met de panoramakop op statief bij de trap

Een schoon canvas in De Fabriek

Hoe ik via een film over Tienke Zijlstra bij CBK Emmen kwam, en waarom ik voor Oog in Oog in een lege, witte zaal begon. Tijdelijk, maar eeuwig.

Lees het verhaal
Flessen van De Bakboot op tafel, met Ilse aan het werk in de werkplaats op de achtergrond

Ik ben verslaafd aan werkplaatsen: een dag fotograferen bij De Bakboot

Er is iets mis met me. Zodra ik een werkplaats binnenloop, gaat er een knop bij mij om. Ik kijk naar al het materiaal, het gereedschap, naar de sporen van werk die iemand achterlaat en de gestructureerde bende. Daarom vind ik plekken waar gewerkt en gecreeerd word 1 grote speelplaats om los te gaan met mij fototoestel, filmcamera of audio-apparatuur. Bij De Bakboot was dat niet anders. Zoals meestal kwam ik weer eens binnen met te veel spullen. Twee camera's, een tas vol lenzen, licht, een statief. De helft ervan heb ik die dag niet eens uitgepakt. Ilse keek naar…

Lees het verhaal
Gemaaide cirkel in het grasland van natuurgebied de Reest, van bovenaf

Gemaaid

Film en foto's van 'Gemaaid' van Merijn Vrij: de Zeisbrigade maaide symbolen in het grasland van de Reest, voor kunstroute GKV 2024.

Lees het verhaal