Bij CBK Emmen kwam ik binnen via een film over kunstenaar Tienke Zijlstra. Daarna bleef ik terugkomen. Voor IN BEELD maakten we films over kunstenaars uit de regio, en bij de opening noemde Merijn Vrij me in zijn toespraak een van de kunstenaars van het project. Dat zinnetje is me altijd bijgebleven. Merijn, programmamaker en curator bij het CBK, gaf ons altijd alle ruimte om het te maken zoals wij het in ons hoofd hadden.
In 2023 belde hij weer. Joop en Anan Striker, vader en zoon, gingen een maand lang de wanden van de Grote Zaal in De Fabriek beschilderen. Het was de laatste expositie van het CBK in dat gebouw. Merijn wilde er een documentaire van. Die mocht een half uur duren.
Een schoon canvas

Op de ochtend van 8 mei stonden Vera en ik met de panoramakop in een lege, witte zaal. Rustig. Een schoon canvas met veel mogelijkheden, en we waren er vóór de eerste lijn. Dan gaan de radertjes in mijn hoofd draaien: timelapse, drone, een virtuele tour, interviews.
Die tour wilde ik al jaren maken, sinds ik Zaatari360 van Martin Edström zag. Je loopt door een vluchtelingenkamp in Jordanië, van een containerwoning naar de keukens, en overal hoor je mensen vertellen. Een interactieve documentaire. Een totaal lege fabriek was mijn kans.
Het middenstuk
Het mooiste aan zo’n project vind ik niet het begin en niet het einde, maar het middenstuk. Als er al iets op de muur staat, maar nog niet duidelijk is waar het heen gaat. Daar zie je het werk ontstaan, en de makers erachter.
Dat zou ik ook elke kunstinstelling meegeven. Kunst gaat over meer dan de kunst zelf. Het gaat ook over de makers, en misschien is dat nog wel belangrijker. Waarom doe je wat je doet?
Tijdelijk, maar eeuwig
Op 31 mei waren beide wanden af. Ze bleven na de expositie staan, maar De Fabriek is niet meer van het CBK. Het werk blijft toch bewaard: in de film, in de foto’s en in de tour, waarin je nu nog door die zaal loopt. Hun kunst is tijdelijk, maar eeuwig.
Hoe we het aanpakten, met timelapsecamera’s die Joop en Anan zelf aan- en uitzetten en een drone die binnen niet mocht remmen, lees je in het maakverhaal op Up North. De films en foto’s staan bij Oog-in-oog in mijn portfolio.





